Recenzja Assassin?s Creed II na PC

Sama rozgrywka, jak i sterowanie sÄ… bardzo podobne do tych z pierwszej części, aczkolwiek zaszÅ‚y pewne zmiany. Ezio potrafi latać, pÅ‚ywać, nurkować, używać gondoli do przemierzania kanaÅ‚ów Wenecji oraz bagien Forli, tak wiÄ™c jest sporo do roboty. Ubisoft postawiÅ‚ na dynamizm rozgrywki. UsuniÄ™to „zakonnik mode” z pierwszej części – aby pozostać niezauważonym musimy po prostu iść w grupce przypadkowo napotkanych ludzi. Ponadto bardzo fajnie zostaÅ‚a rozwiÄ…zana kwestia wykrywalnoÅ›ci. Im bardziej nabroimy, tym bardziej zapeÅ‚ni siÄ™ nasz wskaźnik wykrycia i strażnicy szybciej siÄ™ zorientujÄ… kim jesteÅ›my, wszczynajÄ…c za nami poÅ›cig. Aby obniżyć poziom wykrywalnoÅ›ci, trzeba zrywać plakaty z naszÄ… podobiznÄ…, przekupywać heroldów, aby nie rozgÅ‚aszali wieÅ›ci na nasz temat i gÅ‚osili do ludu o czym innym, oraz zabijać urzÄ™dników paÅ„stwowych roznoszÄ…cych o nas nowiny. Gdy nasza postać jest incognito, żaden strażnik siÄ™ nie skapnie i nic nam nie grozi, ale wystarczy ukraść kieszonkowo nieco kaski i od razu wskaźnik wykrycia roÅ›nie, wiÄ™c w celu zapewnienia wygody rozgrywki najlepiej jest zachowywać siÄ™ grzecznie.

Zmianie ulegÅ‚ natomiast caÅ‚y system broni i życia. Musimy sami zarabiać kasÄ™ za wykonywanie zadaÅ„ i kupować nowe, coraz to lepsze uzbrojenie, zbroje, apteczki, itp. A propos apteczek – zdrowie już siÄ™ niestety samo nie odnawia, jak to miaÅ‚o miejsce w pierwszej części. Aby odnowić pasek zdrowia, czy jak kto woli, pasek synchronizacji, trzeba sobie Å‚yknąć piguÅ‚Ä™. Z innowacji mamy tutaj również petardy dymne, które sÄ… caÅ‚kiem użyteczne, jeÅ›li jesteÅ›my otoczeni. Rzucamy petardÄ™ dymnÄ… i jak już wszyscy wokóÅ‚ nie wiedzÄ… co jest grane, zaÅ‚atwiamy ile wlezie po kolei naszym ukrytym, a w przyszÅ‚oÅ›ci naszymi dwoma ukrytymi ostrzami. SwojÄ… drogÄ… owe ukryte ostrze również przeszÅ‚o parÄ™ modyfikacji. Teraz daje nam ono możliwość zaÅ‚atwienia na raz dwóch wrogów z zaskoczenia. Możemy je również zatruć tak, aby po ugodzeniu przeciwnika ten siÄ™ wykoÅ„czyÅ‚ przez truciznÄ™, no i jego zewnÄ™trzna część jest jakby czymÅ› w rodzaju tarczy, przez co nie obrywamy tak bardzo jak byÅ›my mogli. W późniejszym etapie gry Leonardo tworzy nam pistolet, który pomimo, że mieÅ›ci „aż” 6 naboi, potrafi zaÅ‚atwić szybko przeciwnika. Niestety jest przy tym strasznie gÅ‚oÅ›ny, przez co od razu wiadomo kto wystrzeliÅ‚ owy nabój. CaÅ‚y system uzbrojenia zostaÅ‚ Å›wietnie rozwiÄ…zany. Przytrzymujemy jeden przycisk – w domyÅ›lnym wypadku jest to „Q”, i czas zostaje zatrzymany. Pojawia siÄ™ okrÄ…g wyboru uzbrojenia, w którym myszkÄ… wybieramy broÅ„, puszczamy „Q” i możemy dalej walczyć.

Co do samej walki, wyglÄ…da ona podobnie, jak w pierwszej części – przeciwnicy nadal atakujÄ… po jednym na raz, ale w sumie gdyby byÅ‚o inaczej, to ta gra byÅ‚aby niemiÅ‚osiernie wrÄ™cz trudna. W grze dostÄ™pny jest szeroki wachlarz przeciwników, od zwykÅ‚ych strażników, przez takich, którzy biegajÄ… o wiele szybciej od nas i ciężko im nawiać, po gruboskórnych, uzbrojonych w topory i ciężkie zbroje pÅ‚ytowe rycerzach, których pokonanie stanowi nie lada wyzwanie. Każdy przeciwnik ma coÅ› w stylu wskaźnika życia. Niestety używajÄ…c kontry, znanej z pierwszej części, może uda nam siÄ™ pokonać zwykÅ‚ego, nieuzbrojonego chÅ‚ystka, ale jak trafi siÄ™ opancerzony czoÅ‚g z toporem w rÄ™ku, to już trzeba go brać sposobem. Można go oczywiÅ›cie tÅ‚uc kombosami, ale chyba lepiej rzucić petardÄ™ dymnÄ… i wtedy go zaÅ‚atwić, bo zwykÅ‚ym mieczem to trwa wieki. Oprócz tego jest opcja zÅ‚apania goÅ›cia, naciskajÄ…c Shift. Wtedy Ezio Å‚apie go (albo i nie, zależy od umiejÄ™tnoÅ›ci przeciwnika) i jest opcja np. walniÄ™cia ze Å‚ba, albo kolanem w… wiadomo co, a jeÅ›li dysponujemy mieczem, to od razu podrzynamy takiemu gardÅ‚o i po sprawie.

Ja tu gadam o uzbrojeniu i walce, a pewnie wiÄ™kszość chciaÅ‚aby siÄ™ dowiedzieć jak sprawa wyglÄ…da z zadaniami, czy sÄ… ciekawsze i bardziej urozmaicone niż te z „jedynki”. Tak wiÄ™c odpowiadam: tak, sÄ… bardziej urozmaicone. RzekÅ‚bym nawet, że Assassin’s Creed II to takie renesansowe GTA. Na mapie jest zawsze kilka wykrzykników oznaczajÄ…cych postaci dajÄ…ce nam zadania. Każde zadanie wyglÄ…da nieco inaczej, wiÄ™c urozmaicenie jest. GÅ‚ówna różnica natomiast polega na tym, że trzeba wykonać wszystkie zadania fabularne – nie ważne w jakiej kolejnoÅ›ci to robimy, muszÄ… zostać ukoÅ„czone wszystkie, aby fabuÅ‚a zostaÅ‚a pchniÄ™ta do przodu. Nie ma już questów pokroju podsÅ‚uchiwania czy kradzieży kieszonkowej. Tutaj zadania sÄ… z reguÅ‚y nieco bardziej zÅ‚ożone. Bardzo przypomina to w tej kwestii GTA.

Oprócz wÄ…tku gÅ‚ównego jest do wykonania caÅ‚a masa zadaÅ„ dodatkowych, które możemy zaliczyć po ukoÅ„czeniu gry. KolejnÄ… innowacjÄ… w AC2 jest fakt, że gra nie koÅ„czy siÄ™ z chwilÄ… ujrzenia napisów koÅ„cowych. Nadal możemy biegać po renesansowej Italii, szukajÄ…c ptasich piór, statuetek i różnych innych rzeczy, albo po prostu wykonywać zadania poboczne polegajÄ…ce na pobiciu lub zabiciu kogoÅ›. Z misji dodatkowych bardzo fajnie przygotowano grobowce asasynów. Jest ich w sumie sześć, a w każdym z nich trzeba odszukać sarkofag z pieczÄ™ciÄ… asasyna. Zebranie tych wszystkich pieczÄ™ci da nam do dyspozycji zbrojÄ™ Altaira, która to jest praktycznie niezniszczalna, wiÄ™c warto, aczkolwiek nie jest to takie proste, gdyż te grobowce bardzo przypominajÄ… Prince of Persia i każdy nastÄ™pny jest coraz bardziej zrÄ™cznoÅ›ciowy. PrzechodzÄ…c ostatni z nich miaÅ‚em przez pewien czas nieopisanÄ… wrÄ™cz chęć rozwalenia klawiatury, wyrzucenia monitora przez okno, itp… :P

Jest jeszcze jedna rzecz warta wspomnienia, a mianowicie nasza willa w Monteriggioni. Monteriggioni to taka jakby osada za FlorencjÄ…, która należy do naszej rodziny. Za zarobione floreny możemy u architekta zamawiać nowe budowle i je ulepszać, dziÄ™ki czemu potem zarabiamy na nich wiÄ™cej i mamy zniżki w sklepach. Bardzo fajna sprawa.