Nokia 5800 XpressMusic

Co tu dużo pisać... Nokia 5800 XpressMusic na pierwszy rzut oka jest telefonem zgrabnym, można nawet powiedzieć, że eleganckim, choć nie do celów biznesowych został zaprojektowany. Obudowa telefonu pierwotnie wygląda na czarną, jednak biorąc telefon do ręki okazuje się, że ma ona przejścia w kolor czerwony/bordowy. Osobiście nie lubię koloru czerwonego i jego pochodnych, ale muszę przyznać, że ta Nokia była całkiem ładna. Na zdjęciach można zauważyć lekki kurz na obudowie, no ale ciężko ją utrzymać w 100% połysku i czystości :)






Pewnie większość użytkowników przykłada dużą wagę do wyglądu telefonu, później dopiero do jego możliwości. Ja się nie wyłamałem, obejrzałem telefon z każdej strony. Można powiedzieć, że „wymacałem i obczaiłem” co się dało :) Podczas używania bywało tak, że miałem dość ramki, która otacza telefon. Jest ona mocno wypukła. Domyślam się, że chodzi tutaj raczej o ochronę szybki jak i samego wyświetlacza, ale moje zdanie jest takie, że albo tej ramki nie powinno być albo zrobić ją przez pół mniejszą. Raczej nikt nie będzie chciał nim rzucać.





Nokia postanowiła pomieszać trochę z materiałami na obudowę i trzeba przyznać, że nie był to głupi pomysł. Patrząc na telefon od frontu oraz na boki doświadczamy obudowy z połyskiem. Jednak tylny panel wykonany jest z matowego, wytrzymałego materiału. Jest to dobre posunięcie ze strony producenta zważywszy na to, że w telefonach na największe tarcia narażone są właśnie tyły telefonu. Nie jest to aluminium czy jakiś inny metal a plastyk. Niestety Nokia ostatnimi czasy nie rozpieszcza nas, jeżeli chodzi o rodzaj czy jakość użytych materiałów, ale z drugiej strony nie ma też takiej tragedii, żeby można było załamać ręce.


Nokia 5800XM nie posiada sprzętowej klawiatury. Ta cecha jednak nie wpłynęła korzystnie na jej grubość. Jeszcze jak w przypadku wcześniej testowanego przeze mnie HTC Magic można było cieszyć się smukłością telefonu tak w tym przypadku brak klawiatury nie zmienia niczego. Patrząc od przodu telefon wydaje się być (zaryzykuję tutaj stwierdzenia) niewielki, jednak po obróceniu go na bok „zalatuje” lekką cegłowatością. Jednak przywykłem do noszenia grubszych telefonów w kieszeni, więc ten nie był dla mnie problemem.