Intel Core i7 980X Extreme Edition (Gulftown)

Intel konsekwentnie stosuje wcześniej obrany kurs i według swojego rozkładu jazdy zwanego Tick-Tock co pewien czas prezentuje nową rodzinę procesorów. Gdy przychodzi pora na strategię „Tock”- efektem końcowym jest zupełni nowa linia procesorów i nowa architektura - czyli coś czego jeszcze na rynku nie było. W skład tego rozkładu odbywała się premiera procesorów z serii Core 2 Duo 65nm (Conroe), a w późniejszym terminie rodziny Intel Core i7 (Nehalem - Bloomfield). Kolejną nową technologią zawartą w tę strategię jest planowana na I kwartał 2011 roku architektura Sandy Bridge. Z kolei w harmonogram strategii „Tick” wpisują się usprawnione oraz wprowadzone w nowym procesie produkcyjnym wersje poprzednio wprowadzonych modeli – a więc odpowiednio były to Penryn (45nm Core 2 Duo ) a także Westmere-4c (czyli poprawiony Nehalem w wersji Lynnfield, oraz w nieco późniejszym terminie debiut nowej rodziny dwurdzeniowych procesorów Core i3 oraz i5 Clarkdale 32nm). Najbardziej oczywistym sposobem na to, aby zwiększyć liczbę instrukcji możliwych do wykonania w jednym cyklu, jest zwiększenie liczby jednostek, które wykonują te instrukcje. Conroe był procesorem czterodrogowo superskalarnym, co oznacza, że mógł zakończyć cztery instrukcje w jednym cyklu.Różne części logiczne procesora mogły być w razie potrzeby grupowane w różne krzemowe rdzenie bez konieczności ich przeprojektowywania. Natomiast w architekturze Conroe, skrojonej z początku jedynie do potrzeb urządzeń przenośnych, większość rodzin procesorów otrzymywano z tych samych rdzeni, z wyłączoną częścią pamięci podręcznej i o różnym taktowaniu. W ten sposób koszt wyprodukowania najtańszego procesora był taki sam jak najdroższego, co szkodziło i konsumentom (bo procesory nie mogły kosztować poniżej pewnej granicy), jak i firmie Intel.