Xilence Black Hornet ? recenzja obudowy

W celu otwarcia obudowy Xilence Black Hornet wystarczy odkręcić z tyłu od każdego panelu bocznego po dwie szybko śrubki (nie potrzebujemy śrubokrętu) i ściągnąć blachy.

Wnętrze prezentuje się całkiem przestronnie i elegancko. W całości zostało pomalowane czarnym lakierem, co jest zgodne z obecnym trendem. Wyjątek od reguły stanowią czerwone zaślepki na tylnym panelu (przykręcane czarnymi śrubkami) oraz różnokolorowe kable np. niebieski USB 3.0. Na wprost widzimy duży otwór na backplate, który pozwala na montaż chłodzenia na procesorze bez wyjmowania płyty głównej z obudowy. Po prawej stronie od niego umieszczono pięć przykrytych gumą otworów do prowadzenia kabli z tyłu Black Hornet. Poniżej znajdują się dwie kolejne luki, a przez jedną z nich producent poprowadził kable od panelu frontowego.

Na dole obudowy znajduje się miejsce na zasilacza, a nad nim siedem zaślepek w kolorze czerwonym dla kart rozszerzeń. Są one przykręcone za pomocą czarnych śrubek. Powyżej znajdują się otwory do prowadzenie wężyków chłodzenia cieczą oraz wentylator wyciągowy w czarnym kolorze, bez podświetlenia LEDowego.

Z przodu od góry umieszczono klatkę, w której możemy zamontować do czterech urządzeń o wielkości 5,25 cala. Wszystkie instalujemy beznarzędziowo za pomocą czerwonych, plastikowych śrubek.

Pod nią mamy trzy kolejne klatki, w których montujemy 2x napęd 2,5 cala, 4x dysk 3,5 cala oraz 2x 2,5 lub 3,5 cala. Te ostatnie są typu hot swap – dysk umieszczamy na specjalnej tacce, którą wysuwamy z przodu obudowy. Natomiast zasilanie i przewód do komunikacji z komputerem SATA podłączamy do złącz umieszczonych na płytce drukowanej z tyłu.

Z drugiej strony wnętrza obudowy będziemy chowali nasze przewody, aby nie przeszkadzały w komorze głównej. Tutaj są widoczne poprowadzone przez producenta kable od panelu frontowego oraz hot swapów.